!یادگاریها

گیرم که یلدا هم بیاید...شبی هم درازتر از شبهای دیگر بشود...برفی هم ببارد ...سفره ای هم چیده شود...اناری هم باشد و آجیلی...و دیوان حافظی تا فالی بگیریم...چه یلدایی؟چه برفی؟چه فالی؟بی تو! همه شبهای من یلداست!همه شبهایم سرد است وقتی تو نیستی!همه شب ها فال مرا می گیرند... سیاهِ سیاه!یادم آشفته توست...که هر دم یادت با من است!یاد آخرین شب با تو بودن...که آن شب هم یلدا بود...مادر و برادر و خواهرم هم بودند...و آخرین آجیل شب یلدای "همه با هم" را در بیمارستان خوردیم!آنها رفتند و من ماندم و تو....و چه در !یادگاریها...

تولدم مبارک؟!؟ چه حرف خنده داری!چه فایده داره وقتی، اینجا حضور نداری... عجب شبیِ امشب، داره میسوزه چشمام دورم شلوغه اما، انگاری خیلی تنهام واسه چی زنده هستم، جشن چیو میگیرم؟من امشبو نمیخوام، دلم میخواد بمیرم! تولدم مبارک ؟! وقتی دلم گرفته؟هوای خونه دلگیر، بغض گلومو گرفته؟ تولدم مبارک ؟! وقتی شکسته قلبم؟وقتی دیگه پیشم نیست، وقتی که پر دردم؟ هیشکی خبر نداره، چقدر هواشو کردم چقدر دلم میخواد که، باشه، دورش بگردم هیشکی خبر نداره، دارم به زور میخندم نمیدونن چرا من، چشمامو هی میبندم چشمامو من میبندم !یادگاریها...

!یادگاریها...